bont en stront

Excuses voor het taalgebruik in de titel van dit blog. Ik schrijf u vandaag een persoonlijk verhaal. Het volgende wil ik met u delen.

Even buiten het dorp waarin ik ben opgegroeid staat nog steeds een rijzige witte villa. Zo’n statige woning met een rondlopende oprit, zuilen bij de voordeur en daarboven een balkonnetje. In mijn fantasie was dit wel het meest ultieme huis om in te mogen wonen. Het grote gezin dat hier woonde kwam op zondagen in het dorp naar de kerk in een grote Amerikaanse slee. amerikaanse slee 2Vervolgens schoof de hele familie in een ‘eigen bank’ bijna vooraan in die grote kerk. Daarbij kwam dat de kinderen niet in het dorp op school zaten maar naar kostschool gingen. Ze hadden namen die verder gingen dan de Jan en Toon die ik mijn omgeving meestal hoorde.

Met respect keek ik als kind op tegen deze exotisch aandoende familie. Wanneer we met de bus naar de grote stad gingen kwamen we aan die villa voorbij gereden en mijn fantasie was geprikkeld. Het leven als een prins in een dergelijk kasteel, met een tuin dat eerder een park was dan wat anders. Grote zalen om in te spelen, speelgoed en spelletjes meer dan ik kon bedenken.

witte villa

In mijn fantasie zag de achterkant van die villa er zo ongeveer uit

Op enig moment krijgt mijn vader de gelegenheid om reparaties aan deze villa te gaan uitvoeren. Aan onze keukentafel wordt die optie besproken. Ik begon al te glimmen bij de gedachten dat MIJN vader daar in DIE VILLA werkzaamheden ging verrichten. Groot was mijn teleurstelling en onbegrip op het moment dat mijn vader en moeder bespraken dat er niet door mijn vader werk geleverd ging worden bij deze villa en haar bewoners. Ik was sprakeloos, vol onbegrip vroeg ik naar het waarom van dit oliedomme besluit.

Waarop mijn moeder de voor mij historische woorden sprak: “van boven bont en van onder stront”. Met die woorden moest ik tevreden zijn en als kind in de jaren zestig deed ik dat ook.Tot op de dag van vandaag ben ik mijn moeders woorden niet vergeten. Naar nog meer de desillusie die ik later ervoer en de betekenis van die woorden bijna letterlijk voor mij bewaarheid zag.

Op enig moment kwam een van die door mijn bewonderde kinderen bij mij in de klas te zitten op de middelbare school. Deze jongen met zijn gouden lokken en mooie kleren was het middelpunt van ons pubers. Nieuwsgierig naar de kostschoolverhalen en het leven in een villa vormde hij middelpunt van ons leven op dat moment. Tot dat . . . . . . . . .

We gingen met de klas sporten. Dus werd er omgekleed. Bovenkleding werd vervangen door sportkleding. Bij die actie kwam de teleurstelling, de ontmaskering, de ontnuchtering, de realiteit en betekenis van mijn moeders woorden bij me binnen. Het ondergoed van deze jongeling hing in flarden aan zijn lijf. Nu zal dat niet helemaal zo zijn geweest, maar kapot en vergeeld was het in elk geval. Mijn hele beeld viel aan scherven. Met deze ervaring kwam ik thuis en vertelde mijn moeder wat ik had gezien. Mijn moeder een vrouw van weinig woorden vatten mijn inzichten samen met de woorden: “van boven bont en van onder stront!” Bij mij ging een licht op en nog belangrijker: Ik was een inzicht rijker.

Wat heeft dit nu allemaal met loopbaanondersteuning te maken? Alles!,goal is mijn mening. Blijf als werkzoekende bij hetgeen je daadwerkelijk te bieden hebt aan een werkgever. Naast je kennis en kwaliteiten zoek ik samen met jou naar de kenmerkende competenties, naar die zaken die jou onderscheiden van andere aanbieders en waar jouw meerwaarde op gebaseerd is. Op dit manier kom je gefundeerd op de arbeidsmarkt, geen façade of schone schijn maar echt en oorspronkelijk. Vol vertrouwen en oprechtheid. Daar word je zelf gelukkig van en collega’s en werkgevers ook.

Geplaatst onder Blog. Bookmark de permalink.

3 Reacties op bont en stront

  1. Els Tiggelman zei:

    Hoi Jan,
    Net je blog gelezen en ben het helemaal met je eens dat het belangrijk is je kwaliteiten te kennen en die als uitgangspunt te nemen!
    Succes en warme groetjes
    Els

  2. Arno ten Voorde zei:

    Dag Jan,

    Zojuist je blog gelezen. Helemaal eens met jouw verhaal en de levenswijsheid van je moeder. Succes en we spreken elkaar.

  3. Wil Does zei:

    Hallo Jan,
    zie je maar weer hoe belangrijk het is om eenvoudig te blijven en niet met de uiterlijkheden te koop te lopen.
    Groeten, Wil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *